Politika Gazetesi Neyi Başardı ve Daha Neyi Başarmak Zorunda?

Politika Gazetesi Neyi Başardı ve Daha Neyi Başarmak Zorunda?

Bundan 12 yıl önce Politika Gazetesi’nin yeni dönem yayın hayatında birinci sayısını yayınlarken Başyazı’da şöyle yazmıştık;

“Yeniden merhaba! Sizlere yeniden merhaba diyoruz... Dostlar, yoldaşlar, arkadaşlar, merhaba... Otuz dört yıl sonra merhaba... Bu satırları yazarken ve okurken, ‘...dostların arasındayız, güneşin sofrasındayız...’ bestesinin sözleri dudaklarımızı kıpırdatıyor. Ancak biz sadece dudak kıpırdatmak ile yetinmek istemiyoruz. Fabrikalarda, tersanelerde, maden ocaklarında, atölyelerde, semtlerde, okullarda, üniversitelerde..., işçi sınıfının, tüm ezilenlerin sesi, soluğu olmak istiyoruz.

Kürt halkının, Lazların ve tüm asimile edilmeye çalışılan halkların, ezilen, sömürülen Türk halkının, Türkiyeli sesi ve soluğu olmak istiyoruz. Sokaklarda, meydanlarda ama aynı zamanda yerel halk meclislerinde, ‘benim de söyleyecek sözüm var’ diyenlerin, sesi, soluğu olmak istiyoruz. Türkiye politikasına müdahale etmek istiyoruz. Komünistlerin bu ülkede son sözlerini söylemediklerini hatırlatmak istiyoruz. Türkiye’nin en köklü, en eski ama en genç hareketinin sesi ve soluğu olmak istiyoruz. Mustafa Suphi’lerin, Mustafa Hayrullahoğlu’ların, Ali İhsan Özgür’lerin, Talip Öztürk’lerin, bir hiç uğruna ölmediklerini ispatlamak istiyoruz. İsmail Bilen’lerin, Yakup Demir’lerin, Nazım Hikmet’lerin, Behice Boran’ların sürgünde ölmelerinin bizler için hiç de doğal olmadığını birilerine hatırlatmak istiyoruz. İbrahim Kaypakkaya’ların, Mahir Çayan’ların, Deniz Gezmiş’lerin, Mahsum Korkmaz’ların yüreklerine yüreklerimizi katmak istiyoruz. Türkiye İşçi Sınıfı Hareketi ile Kürt Özgürlük Hareketi’nin stratejik işbirliğinin pratikte ge liştirilmesi için üzerimize düşen rolü oynamak istiyoruz. İşçi sınıfının, üretimden gelen gücünün farkındalığını yaratmak istiyoruz. ‘Türkiye işçi sınıfına selam, selam yaradana’ diyoruz.”

Aradan tam 12 yıl geçti. Aynı sözlerimizin arkasındayız. Ama aynı yerde değiliz. Bu 12 yılda, yayınlanan 100 sayı sürecinde ete kemiğe büründük. Ülkenin her yanında ve yurt dışında olan binlerce dostumuza ulaştık. Eski dost ve yoldaşlarımıza ulaşmak bizleri çok heyecanlandırdı, gazetemizi okuyan, dağıtan, paylaşan yüzlerce yeni dost, yoldaş edindik. Adım adım ilerledik, ilmek ilmek ördük.

12 yılda ve 100 sayıda büyük kayıplarımız oldu. Gazetemizin kurucu sahibi ve ilk sorumlu yazıişleri müdürü Tayfun Benol yoldaşımızı 10 Ekim Ankara Gar Katliamında yitirdik. Tayfun gazetemiz yayınlanmaya başladıktan 11 ay sonra toprağa düştü. 100 sayımızı Tayfun şahsında Ankara Gar Katliamı’nda toprağa düşen tüm dostlarımıza adadık. Kenan Eker, Ali Lütfü Yüğnük, Yaşar Özkan, Vehbi Özer ve Kemal Kıran gibi gazetemizi taşıyan yoldaşlarımızı ve onlarca okuyucumuz, dağıtıcımız eski yoldaşlarımızı yitirdik. Tüm yitirdiğimiz yoldaşlarımızın adlarını gazetemizin künyesine kazıdık. 100 sayının coşkusunu birlikte yaşayamamak bizim üzüntümüzdür.

Neden Politika Gazetesi?

Politika Gazetesi’ni tekrar yayınlama fikri neden oluştu sorusunu sorabilirsiniz. Şöyle ki; 1989 yılından sonra geleneğimizin yazılı bir yayın organı maalesef olmadı. Ancak geleneğimize gönülden ve kalpten bağlı binlerce emektar yoldaşımız vardı. Bu yoldaşlarımızın dünya, bölge ve ülkedeki gelişmeler ile ilgili beslenecekleri bir yayın yoktu. Yoldaşlarımızın ezici çoğunluğu örgütsüzlüğe itilmişti. Hatırı sayılır bir sayıda yoldaş ise birer komünist olarak bulundukları alanlarda siyasi faaliyet yürütmeye çalışıyorlardı. Her biri çevre tarafından saygıyla dinlenen yoldaşlardı. Ama bir eksiklik vardı. Siyasal değerlendirmeler ve yorumlar yoktu. Hem nereden beslenecekler, hem de nasıl yorumlayacaklar sorusu ortada kalmıştı. Bizler Tayfun da dahil bir yayın çalışması yapıp bu boşluğu nasıl doldururuz konusunda kafa yoruyorduk. Tam bu konuları düşünürken beklenmedik ve bizi şaşırtan bir olayla karşılaştık. Eski bir yoldaşımızın eşinin toprağa verilmesi için Trakya’da Saray ilçesine gitmiştik. Sene 2013 idi sanırım. Cenaze dönüşü arabaya eski proleter komünist kadrolarımızdan iki yoldaşımız da bindi. Yoldaşların birini Avcılar’da evine bırakacaktık. Avcılar’a girince “Beni eve kadar bırakmanıza gerek yok, gazeteciden 5 tane Taraf Gazetesi almam lazım. Kutlu yoldaşın yazılarını eski T.Maden-İş’li yoldaşlarıma okutmak için  her gün alıyorum. Taraf Gazetesi’ni çıkaranlar da Nabi Yağcı’nın sürekli bir okur kitlesi olduğunu görsün” dedi. Arabada bir anda bir sessizlik oldu. İyiniyetli, saf, naif eski yoldaşımız bilgi, haber ve yorum alanındaki açlığını bu şekilde gideriyordu. Hiç tepki göstermedik ama bu yaşanmışlık bize en kısa sürede bu boşluğu giderek bir yayının ivedilikle yayınlanması gerektiğinin yakıcı önemini hatırlattı. Kafamıza çok sert bir yumruk yemiştik.

Tablo çok kötüydü. Kimi Taraf tarafından besleniyor ve liberal yorumların etkisinde kalıyordu. Bir başkaları iyi birer Cumhuriyet okuru olmuşlar, tüm gelişmeleri Kemalist burjuva penceresinden izliyor ve etkileniyorlardı. Kimi T24 web sitesinden besleniyordu. Kimileri de Özgür Gündem gibi özgür basını izleyerek görüş oluşturmaya çalışıyorlardı. Bazıları SİP’in “Sol Haber”inden sonuçlar çıkarmaya yönelmişlerdi. Kısacası ortada ciddi bir boşluk vardı.

İşte, Politika Gazetesi bu boşluğu doldurmak için yayın hayatına başladı. Mustafa Suphi Vakfı’nın kuruluş sürecini dahi beklemeye tahammül yoktu. Tahribat büyüktü. Aramızda karar verdik ve Vakıf resmen kurulana kadar gazeteyi birimizin sahipliğinde çıkaralım kararı verdik. O birimiz de Tayfun Benol oldu. Ancak aramızda gazeteci yoktu. Orhan Demirbağ abimiz, yoldaşımız imdadımıza yetişti. Yola koyulduk.

Ne yaptık?

Bu açıdan bakıldığında Politika Gazetesi işlevini yerine getirdi. Binlerce eski yoldaşımız ve dostumuz beslenecek bir yayına kavuştular. Ayrıca, Politika Gazetesi hepimiz için bir kimlik oldu. Dönemin BDP’sinde, sonra HDK ve HDP’de, Emek ve Demokrasi Platformunda, Barış Girişimi’nde yoldaşlarımız artık göğüslerini gere gere “biz Politika Gazetesi çevresiyiz” veya “temsilcisiyiz” deme şansına sahip oldular. Kendilerine geçici olarak kimi sosyalist partilerde yer bulan, hatta yönetici düzeyde olan eski yoldaşlarımız artık bir kimlik sahibi idiler. Politika Gazetesi devrimci, demokrat, sosyalist kamuoyunda bir geleneğin temsilcisi olarak siyaset sahnesine çıkmış oldu.

Yılların getirdiği dağınıklığın yarattığı fikirsel deformasyon, havada uçuşan farklı yaklaşım ve değerlendirmelerin toparlanması gerekiyordu. Bu konuda pusula Politika Gazetesi oldu. Karadeniz bölgesinden bir yoldaşımız Politika Gazetesi’ni bir “kutup yıldızı” olarak nitelerken haksız değildi.

İlk 100 sayı, arayarak, toparlayarak, tartışarak ama aynı zamanda günlük politik mücadeleler içinde yer alarak geçti. Şimdi bu dönemin ihtiyaçları karşılanmış olarak 101. Sayıdan itibaren yeni yayın dönemine ama aynı zamanda yeni bir aşamaya yöneliyoruz. Bunun adı da yığınsallaşmak, örgütlülüğü geliştirmeye destek olmak ve bu yolla ülkenin politik gündemine daha aktif bir nitelikte müdahil olmak. Bu aşamaya gelmek için yapılması gerekenlerin yapıldığını rahatlıkla tespit edebiliriz.

Politika Gazetesi sadece eski çevremizde bir fikir kaynağı ve çekim merkezi olmadı. Aynı zamanda Mustafa Suphi ve İ.Bilen yoldaşlar geleneğinden gelen komünistlerin siyasal tartışmalarının, görüş geliştirmelerinin kürsüsü oldu. Bu da çok önemli ve belirleyici idi.

Bundan Sonra…

10 Eylül 2025’te Türkiye Komünistlerinin Platformu ilan edildiğinde düşünsel olarak Politika Gazetesi’nin o dönemde on yılı aşkın emeği kuvveden fiile geçmiş oldu. Bundan sonra Politika Gazetesi TKPlatform çalışmalarının fikirsel, düşünsel ve politik yanının geliştirilmesine yoğunlaşacak. Oradan sonuçlar çıkarıp örgütlenmek, illerde, ilçelerde, mahalle ve semtlerde Platform’lar kurmak o çalışmaları yürüten yoldaşların işi. Platformları kurmakla yetinmeyip bulundukları alanlarda mümkün olan en geniş devrimci, demokrat, sosyalist bireylerle Demokratik Halk Meclisleri’ni oluşturmak, bulundukları alanların yerel toplumsal sorunlarından yola çıkarak belki de hiç sol kimliğine sahip olmayan işçileri, emekçileri, emeklileri, genç ve kadınları, alan kırsal ise köylüleri Meclislerde bir araya getirmek Platform aktivistlerinin amacı olacak. Burada din, mezhep ve milliyet ayrımı yapmadan nesnel olarak çıkarları rejimle çelişen tüm sınıf kesimlerini ve daha geniş halk kesimlerini Meclis’lerde biraraya getirecekler.

Tekrarlarsak, Politika Gazetesi yeni yayın döneminde bu aşamaya ve gelişmelere koşut olarak çalışmaların fikirsel, düşünsel yani politik olarak geliştirilmesine odaklanacak. Politik gündemi, dünyayı, bölgeyi, ülkeyi değerlendirecek ve bu faaliyeti ile Platform çalışmalarını destekleyecek.

Politika Gazetesi işçi sınıfının ve ezilen, sömürülen tüm emekçilerin gözü, kulağı ve sesi olarak yayınını geliştirecek. Bu günlere gelmemizde emeği olan yazarından teknik ekibine, temsilcisinden okuyucusuna kadar tüm dostlarımıza, yoldaşlarımıza teşekkür ediyoruz. Bundan sonrası için de hepimize kolay gelsin.

 


Konuyla ilişkili diğer makaleler