100. Sayı…100’lerden Biri
Sistemin o karanlık perdesini bir yerlerinden delecek olan kurucu faaliyet, komünistlerin işidir. Komünistler ise ideolojik, politik ve örgütsel hattını yansıtırken, ajitasyon ve propagandasını yaparken en güçlü araçlarından biri yayındır.
Politika Gazetesi’nin yayın hayatına merhaba demesi heyecanlı bir faaliyetti ve zor olanı başarmanın başlangıcıydı. Bu başlangıcın heyecanını yaşamak ve emek verecek olanlara omuz vermek keyifli bir süreçti.
Aynı ideolojik hedefin politik ve örgütsel olarak farklı kulvarlarında olmak başka bir şey, nihai hedefi aynı olan bir yayının doğumuna eşlik etmek ise farklı. Uzun bir yolun ilk nüvesiydi ilk sayı. Her ilk gibi umudu ve direnci gerektiriyordu. Bir mekan, bir emek ortaklaşması, güven, dostluk, samimiyet ve yoldaşlıkla yürünecek bir yoldu Politika.
…ve bunu başardık. Birden yüze gelinceye kadar ne çok yol yürünmüştür kim bilir? Israr ve istikrar olmadan 100. Sayı’ya ulaşılamazdı eminim. Bu yayın bugün Mustafa Suphi Vakfı’nı doğurmuş, onun yayın organı olarak faaliyetini sürdürmektedir. İlk sayı bu hedefin önemli bir öncülüydü sanırım.
Bugün Mustafa Suphi Vakfı Başkanı Kemal Atakan, yüreğini ve kalemini mizanpajıyla birleştiren Orhan Demirbağ, ilk Yazı İşleri Müdürü Kemal Tayfun Benol’un ve ilk yazarlarının adını geçirmeden Politika’nın yayın hayatına başlamasının itici gücünü aktaramayız sanırım. Binlere ulaşması için nasıl insan üstü bir çaba harcandığının en yakın tanığıyım ve umuyorum ki o karanlık perdeyi delik deşik etmeye devam eder. Politika Gazetesi’nin 100. Sayı’sını ve inadını kutluyorum.
Politika’dan bahsedince asla bahsetmeden geçemeyeceğim isim Kemal Tayfun Benol’dur. O, Yazı İşleri Müdürü olarak gazetenin çıkış omurgasıydı. Politika’ya dokunan herkesin de eminim içten içe kanayan yarasıdır. Çünkü Tayfun’u; 10 Ekim Gar Katliamı’nda kaybettik. O katliamdaki yüzlerden biriydi Tayfun. Aynı gün aynı yerde olup, saatlerce ulaşamadığımızdı Tayfun. Çünkü o öldürülmüş olamazdı, mutlaka o naif yüreğiyle birilerine yardım ediyordur demiştik. Ne acıdır ki soğuk bir morg çekmecesinde gördük yüzünü. Sadece insana değil, yeryüzündeki tüm canlılara sevgi dolu bir devrimciydi Tayfun. Sendikacı arkadaşlarıyla düşmüştü bombanın kucağına, içimize de ateşi.
Onun düşürdüğü yerden Politika bayrağını kaldırmak, onun ardından Yazı İşleri Müdürü olmak en büyük gururlarımdan birisidir. Yol yürürsünüz, insan tanırsınız, yoldaş olursunuz ama Tayfun’u tanımak ve anlatmak için kelimeler kifayetsizdir. Yüreğinizde kocaman bir yer kaplar ve o iz hiç silinmez, bugün de benim ve bir çoğumuz için öyle…
Yaşadıkça, devrimci mücadelemiz sürdükçe seni asla unutmayacağız ve unutturmayacağız Tayfun! Can yoldaşımız bizim!
Sevdası devrim olanlara selam olsun.
Sağlıcakla kalın.